พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 205 / 259

ประโยค - พระบรมฯ ทรงถูกอัปลายแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 171 ข่าวว่า เธอทำอย่างนั้น จริงหรือ?" เมื่อท่านกรมฤทูลว่า "แน่แต่ พระองค์ผู้เป็นเจริญ ข้าพระองค์ไม่มีความคิดคล้อยคำยกย่อง ข้าพระองค์ อายพวกมนุษย์ที่เป็

ในเนื้อหานี้ พูดถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสวงหาอาหาร และการใช้ชีวิตของพระบรมฯ ที่มีความคิดซับซ้อน และการเปรียบเทียบกับนกแกงเต่าที่อยู่อย่างสันโดษ ใกล้แม่คงคา ท่านกรมได้สะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าของธรรมชา

ประกโมค - พระธัมมปทุตฺตของแปล ภาค 2 - หน้าที่ 173 และในที่นี้ต่างกัน ที่เหลือเหมือนกันทั้งนั้น. [ภิฏกุฏควรปรารถนาน้อยและมีสันโดษ] พระศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ตรัสว่า "ทั่วสักกะ ในกาลนั้น

ในบทนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ตรัสสอนเกี่ยวกับความสำคัญของการมีความปรารถนาน้อยและการตั้งอยู่ในหลักธรรมอันนำไปสู่พระนิพพาน พระอาจารย์ชี้ให้เห็นว่าความไม่ประมาทเป็นหนทางที่สำคัญในการเข้าถึงธรรมะ และการประคั

ประโยค2- พระบรมรูปฉัตรกุณฑลแปล ภาค 2 - หน้าที่ 174 บทพระคาถาว่า นิพพานสุขาส ลสนิติเก ว่าด้วยใน ที่ใกล้ที่เดียวแห่งกุศลสมรินพาน (การดับกิเลส) บาง อนุปทา- ปริมาณสมรินพาน (การดับด้วยายาเชื่อมได้) บาง. ใ

บทพระคาถาว่าด้วยเรื่องนิปพานสุขาส ที่ตีความหมายเกี่ยวกับการดับกิเลสและการบรรลุอรหัติ เรื่องเล่าถึงพระติสสเถระที่บรรลุอรหัติตามพระคาถา และมีคนจำนวนมากกลายเป็นอริยะบุคคล เช่น พระโสดาบัน พร้อมด้วยเทศนาที

ประโยค๑ - พระตรีมังปัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 175 ๓. จิตตรวรรค วรรณนา ๑. เรื่องพระเมเมียเถาะ (๒๔) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ที่ภูเขาซองลา ตรงปราร ท่านพระเมเมียะ ตรัสพระธรรมเทศนานี้

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ที่ภูเขาซองลา ได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพระเมเมียเถาะ โดยระบุถึงความสำคัญของการประกอบความเพียรและธรรมชาติของจิต นอกจากนี้ยังพูดถึงการที่พระเมเมียะถูกคำครอบงำและการต้องรอคอยเพื

ประโยค๒ - พระธรรมปาทีถูกแปลภาค ๒- หน้าที่ 176 ของตน ย่อมควร" ดังนี้แล้ว จึงได้ทรงภาษิตพระคถา ๒ พระ คาถานี้ว่า "หนูผู้มีปัญญา ย่อมทำอธิษฐานดีร่ม กลับลอด อับบุคคลรักษาได้ช้า ห้ามได้ช้า ให้ตรง ดู ช่างศ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการตีความและการปฏิบัติตามพระธรรมปาทีภาค ๒ โดยเฉพาะการเข้าใจความหมายของจิตและอารมณ์ ซึ่งมีการเน้นถึงความสำคัญของการสร้างอธิษฐานดี และการรักษาจิตใจให้มั่นคงในอารมณ์ที่สงบ. โดยแสดงถึงว

ประโยค - พระธีรราชทัศน์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 177 บทว่า ทุนวิจารณ์ ความว่า อันบุคคลห้ามได้ยาก เพราะเป็นธรรมชาติดีที่รับได้ง่าย เพื่อจะห้าม (กัน) จิตอันไปอยู่ สู่สภาพฉัน. สองบทว่า อุตสาหิโระ เตณะ คว

บทความนำเสนอปรัชญาเกี่ยวกับการฝึกจิตและการรู้จักตนเองที่ลึกซึ้ง โดยกล่าวถึงขั้นตอนการพัฒนาทักษะต่างๆ ที่ส่งเสริมโชคลาภและปัญญาในผู้ฝึก ปรัชญานี้ถูกอธิบายผ่านตัวอย่างของนายช่างและการปรับปรุงศิลปะแห่งกา

ประโยค- พระจุฬ์ทัศมีฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 178 บทว่า วารีโอว แล้วว่า ดูปลา สองว่่า ถา เ จิตาโต ได้แก่ อันพรานเบ็ดชัดไปบนบก ด้วยมือ เท้า หรือด้วยเครื่องคัด มีท่าทายเป็นต้น อย่างใดอย่างหนึ่ง พึ่งทราบว

บทความนี้วิเคราะห์พระคาถาในพระจุฬ์ทัศมี โดยเน้นความสำคัญของน้ำและอาลัย คำว่า โอกะ จึงมีความหมายเชิงลึกเกี่ยวกับการยึดมั่นในวิสัยที่ดี และการพัฒนาจิตใจให้มีความเข้มแข็ง นอกจากนี้ยังอธิบายรายละเอียดเกี่

ประโยค๑๒ - พระธรรมปทุฐุกถูลจะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 179 อีกนั่หนึ่ง จิตนี้ คือทั่งละบ่วงมารือก็คือเสววัตถุไมได้ ตั้งอยู่ ยอดมจีนรุน ดูปลานั้นน่ะ นั่น เพราะฉะนั้น โยคาวจร ควรละ บ่วงมารเสีย คือควรละบ่วงมาร

ประโยค๒ - พระจัมปิทัศถูกแปล ภาค ๒ - หน้า 180 ๒. เรื่องภิกษุรูปใดปฐนู [๒๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนามีประทับอยู่ในพระเถรวัณ ทรงปรารภภิกษุใด รูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "ทุนิจกุคุสต สทุโน" [อัปปิ

พระศาสนาได้ส่งเสริมและพัฒนาจิตใจผู้คนผ่านทางการสอนพระธรรม โดยเฉพาะในการใช้ชีวิตตามแนวทางของพระสงฆ์ เรื่องเล่าเกี่ยวกับภิกษุรูปหนึ่งที่ได้รับเกียรติให้แสดงธรรมในบ้านของอัปปิกา และการอุปถัมภ์ของนางผู้เห

ประโยค๒ - พระธีรมาปทีถูกอาเสร์ภา ๒ - หน้า ที่ 181 แล้วจึงรับคำ. นางได้ชำระวิหารอันเป็นที่อุ๋วยาแก้กิเลสเหล่านั้น. [ภิกษุ ๖๐ รูป ทำภิกษากัน] ภิกษุเหล่านั้น เมื่ออยู่ในที่นั้น วันหนึ่งได้ประชุมกันและตั

ในเนื้อหานี้, ภิกษุทั้ง 60 รูปได้ประชุมกันเพื่อตั้งเตือนกันในเรื่องการประพฤติตนไม่ให้ประมาท. พวกเขาได้กล่าวถึงฐานะของตนและการทำบุญ, สรุปว่าบุคคลที่มีความขี้อายเป็นผู้ที่สามารถให้พระพุทธเจ้าทรงโปรดปราน

ประโยค๒ - พระธรรมปทุฏฐ์ถอดแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 183 ดิฉัน มาโดยรวมกันทั้งหมด, (นีกลับ) มาที่องค์ ฯ จากที่แห่งหนึ่ง ฯ ภิขุมัอุบาสิกา พวกฉันนั่งทำสมาธิในที่แห่งหนึ่ง ฯ อุบาสิกา. องดูฉัททะหลาย ชื่อว่ามธรรม

บทสนทนาผ่านทางภิขุและอุบาสิกาเกี่ยวกับการทำสมาธิ การสาธยายอากาศ และการตั้งตั้งซึ่งความสิ้นในอัตภาพ ตามคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า อุบาสิกาได้สาธยายแล้วบรรลุธรรม สำเร็จผล จากการปฏิบัติที่ถูกต้องซึ่งเป็น

ประโยค๒ - พระธัมม์ฤทธุต์ถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 186 ข้าพระองค์คิดว่า"ไอนนอน มหาอุบาสิกาจะพิ้งจัดแจงอาหารชื่อเห็นปานนี้เพื่อพวกเรา" (นาง) ก็ได้จัดแจงอาหารถวายตามที่พวกข้าพระองค์คิดแล้ว" ดังนี้แล้ว ก็กล

บทความนี้เกี่ยวกับการถวายอาหารของมหาอุบาสิกา โดยมีการกล่าวสรรเสริญคุณของเธอซึ่งจัดแจงอาหารเพื่อพวกเขา อีกทั้งมีการบรรยายถึงการส่งน้ำและของขบเคี้ยวจากอุบาสิกาไปยังอุบาสกในวันรุ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีการพ

ประโยค๒ - พระธัมม์บทนี้ถูกถ่ายแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 187 แม่นั้นไปแล้ว เธอคิดว่า "อุบาสิกานี้ส่งวัตถุที่เราคิดแล้ว ๆ ทุก ๆ สิ่งมา; เราอยากจะพบอุบาสิกานั้น, ในหนอ นางพึงให้คนถือ โถขนีมีสติเตียดต่าง ๆ เพื่

บทสนทนาระหว่างอุบาสิกาและภิกษุที่เกี่ยวกับความสามารถในการรู้จิตใจของผู้อื่น สะท้อนถึงความเข้าใจและการฝึกฝนในพระธรรม ว่าผู้ที่บรรลุธรรมจะสามารถรู้จิตใจของผู้อื่นได้อย่างแม่นยำ อุบาสิกาแสดงให้เห็นถึงควา

ประโโยค - พระธีรม๏ทฺรุกาแปล ภาค ๒ - หน้า๔ 188 จับโจรที่ม่วยผมพร้อมด้วยของกลางจะนั่น เราควรหนีไปเสียงจากนี้" แล้วกล่าวว่า "อุบาสิกา ฉันจำลาไปละ.." อุบาสิกา ท่านจับไปที่ไหน? พระผู้นี้จ๋า. ภิภู. ฉันจับไป

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างพระธีรม๏ทฺรุกากับอุบาสิกา โดยพระธีรม๏ทฺรุกาแจ้งว่าอุบาสิกาจะต้องไปจับโจรที่ได้เผยแพร่ของกลาง และได้มีการกล่าวถึงความคิดและอารมณ์ที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจในสถานการณ์นี้. พระศา

ประโยค - พระธัมมปฑฺฐานอัปลิว ภาค 2 - หน้าที่ 189 ในนิรันดร์ไม่ไดเหล่า พระศาสดา ภิกขุ ถ้าอย่างนั้น เธอจําจำรักษาส่งหนึ่ง เท่านั้นได้ไหม? ภิกขุ รักษาอะไร ? พระเจ้าข่า พระศาสดา ตรัสว่า "เธอจํารักษาจิตขอ

เนื้อหานี้มุ่งเน้นการรักษาจิตและการฝึกจิตจากหลักธรรมในพระพุทธศาสนา อธิบายว่าความงามของจิตสามารถทำได้ง่าย และว่าการมุ่งจิตไปในอารมณ์ที่เหมาะสมนั้นจะนำไปสูสุขสบายภายใน ข้อความในพระคาถาที่แสดงในการรักษาจ

ปรโญค๒ - พระัรมปทัฬๅถูกผูๅแปล ภาค ๒ - หน้ๅที่ 190 สมควร ย่อมไม่พิจารณาญาติชาติ ไม่พิจารณาญาติโคตร ไม่พิจาราณ๎วุฒิ ย่อมตกไปในอารมณ์ที่วนปรารถนาอย่างเดียว เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาคจิ่งตรัสว่า "มักไปใ

ข้อความนี้อธิบายถึงการฝึกจิตตามพระธรรมโดยเน้นความสำคัญของการไม่ยึดติดในอารมณ์และความใคร่ การเชื่อมโยงความอ่อนน้อมของจิตกับการปฏิบัติตามอริยมรรค 5 ซึ่งนำไปสู่นิพพาน และการเรียนรู้จากพระโอวาทของพระศาสดา

ประโยค๒ - พระธัมมปทัฏฐูกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 191 แล้วกำหนด (รู้) ด้วยญาณของตนเองแล้วว่า "บัดนี้ ภิกขุผูมุตรของเรา ได้อาจอธิษฐานให้โอวาทแล้วจึงกลับมาอีก" แล้วได้จัดแจงอาหารอันเป็นที่สบายถวายแก่พระเถรน

เนื้อหาบทนี้เล่าถึงพระเถระผู้บรรลุพระอรหัตเมื่ออาศัยมหาปุญาสิกาเป็นที่พึ่ง ทางการปฏิบัติธรรมของเขาและการเฝ้าถามถึงกิจของบรรพชิตในคณะสงฆ์ที่เขาเคยอยู่ โดยมีการประเมินคุณค่าของบุคคลที่ช่วยส่งเสริมการบรร

ปรัชโธค๒ - พระธรรมปิฏกฐจถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 192 ปลื้มใจจริง อุษาภานี้ได้เป็นที่พึ่งของเราอย่างสำคัญ" ดังนั้นแล้วใคร่วญ (ต่อไปอีก) ว่า "แม้ในกาลล่วงแล้ว อุษาภานี้ได้เคยเป็นที่พึ่งของเราหรือเปล่า? ต

เนื้อหาเกี่ยวกับการที่อุษาภาเป็นที่พึ่งของผู้เขียนในอดีต โดยมีการระลึกถึงภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอด ๘๕ อัคคาปะ พร้อมความรู้สึกต่อการที่อุษาภาได้ให้ชีวิตแก่นาง การได้พูดคุยกับน้องในเรือนถึงการไม

ประโยค๒ - พระธัมปทุมุตฺตโมภคฺโหลด ภาค ๒ - หน้าที่ 193 ปริศนาพานแล้วด้วยนิทธาพนธฺอัญฺฉะเป็นอุปปาทิส (มรรคมชรูปและ วิบากขันธ์อัญฺฉะเข้าไปอิตติเดอแออยู่ไม่มี) เรื่องกฎรูปใดรูปหนึ่ง จบ.

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัตฺถูปเสน (ภาค ๒ - หน้าที่ 195 พระเถร ตอบว่า "ผู้มีอายุ เฉองรับใครสรรเสน (และ) ศีล ๕." เขารับใครสรรเสนและศีล ๕ แม้หล่านแล้ว จึงเรียนถาม บุญกรรมที่ยิ่งขึ้นไปกว่านั้น พระเถรึกแนะว่า

ในบทนี้พูดถึงการสนทนาระหว่างพระเถระกับผู้มีอายุ ผู้ซึ่งต้องการที่จะพัฒนาพฤติกรรมทางธรรมและทำบุญมากขึ้น โดยเริ่มจากการรับศีล 5 และเพิ่มขึ้นเป็นศีล 10 นอกจากนี้ยังมีการแนะนำให้เขาทำการบวงสรวงเพื่อเพิ่มบ